Canberra
Het Australian Capital Territory, waarin Canberra ligt, is een enclave in de staat New South Wales. Het kreeg deze federale status, nadat Sydney en Melbourne weigerden elkaar de eer van hoofdstad te gunnen. Daarom werd in 1908 besloten een nieuwe hoofdstad te bouwen, halverwege de twee grootste steden van Australië. (Melbourne was overigens wel tijdelijk hoofdstad, van 1901 tot 1927.)Het stadsplan van Canberra werd vastgelegd in 1913, het resultaat van een internationaal concours dat gewonnen werd door landschapsarchitect Walter Burley Griffin uit Chicago. Door de overvloed aan ruimte kon hij grootse perspectieven creëren met als middelpunt een kunstmatig meer.
Het duurde alleen even voor zijn plannen werden verwezenlijkt: de Eerste Wereldoorlog gooide roet in het eten. Even werd zelfs overwogen af te zien van de plannen voor een nieuwe hoofdstad. Pas op 9 mei 1927 kon het federale parlement officieel verhuizen van Melbourne naar Canberra.
De naam Canberra is afgeleid van het woord van de Aboriginals voor "ontmoetingsplaats". Toepasselijk voor de zetel van regering en parlement! Vooral sinds de Tweede Wereldoorlog heeft de stad een sterke groei doorgemaakt. Nu wonen er zo’n 350.000 mensen.
Hoewel steeds meer toeristen Canberra ook even aandoen als tussenstation op weg van Sydney naar Melbourne, is de aantrekkingskracht beperkt.
Het oorspronkelijke stadsplan van Canberra doet meer denken aan een groot park met gebouwen dan aan een stad. Het is bovendien bijna uitsluitend een bestuurscentrum, met weinig particuliere bedrijvigheid; een echte "ambtenarenstad".

In het Australian War Memorial is de militaire geschiedenis van Australië te zien en worden alle Australische oorlogsslachtoffers herdacht. Uitgebreid wordt stilgestaan bij de bijdrage van het Australian & New Zealand Army Corps (ANZAC) aan de Eerste Wereldoorlog (zie Volk en Cultuur). Het museum ligt dan ook aan het einde van Anzac Parade.
Omdat Canberra een jonge stad is, zijn er niet veel oude gebouwen te bewonderen. Een uitzondering is de Sint-Janskerk, waarvoor de eerste steen werd gelegd in 1841.
Frits Mulder, Taal en tekst.
