Geschiedenis 1
Australië is vermoedelijk al lang geleden bevolkt geraakt. Tussen de 30.000 en 70.000 jaar geleden hadden Australië en Indonesië nog een landverbinding met het vasteland van Azië. Via deze weg zijn mensen naar Australië gemigreerd. Ook toen al kozen deze volken voor de vruchtbaarste delen van het land: de oostkust en Tasmanië.Opvallend is dat deze Aboriginals kennelijk welbewust kozen voor isolement. Er zijn vele verschillende Aboriginalculturen die onderling maar weinig contact hadden.
Dat zelfgekozen isolement werd in de 19de eeuw met geweld doorbroken door de komst van de blanken. Het heeft niet veel gescheeld of de Aboriginals waren uitgeroeid doordat de Europeanen ziektes meebrachten waar ze niet tegen bestand waren. Ook werden ze door de kolonisten van hun vruchtbare gronden verdreven.
De naam Australië komt van het Latijnse Terra Australis, oftewel Zuidland. Al in de 16de eeuw vermoedden Portugese en Spaanse ontdekkingsreizigers dat er land lag ten zuiden van Azië.
Aangenomen wordt dat een Nederlander, Willem Jansz. van Amsterdam, in 1605 als eerste Europeaan voet op Australische bodem zette. Hij landde op de westkust van Cape York.
In 1642-1643 omzeilde Abel Tasman als eerste heel Australië, waarbij hij ook Tasmanië en Nieuw-Zeeland ontdekte. Hij dacht aanvankelijk dat Nieuw-Zeeland aan Australië vastzat. Omdat voor Europeanen de net ontdekte gebieden toch wel erg ver weg lagen, raakte het werelddeel weer in de vergetelheid.
Nadat de Engelse kapitein Samuel Wallis in 1767 Tahiti had ontdekt, raakten de Britten weer geïnteresseerd in het mysterieuze Zuidland.
Kapitein James Cook herontdekte Nieuw-Zeeland en voer van daaruit in 1770 naar de Australische oostkust. Het gebied waar nu Sydney ligt leek hem bijzonder aantrekkelijk voor kolonisatie.
[Vervolg: Geschiedenis 2]