Phnom Penh 2
[Vervolg van Phnom Penh 1]
Om iets te begrijpen van de verschrikkingen tijdens het Khmer Rouge bewind, moet je een bezoek brengen aan het Tuol Sleng-museum. Oorspronkelijk was dit een middelbare school, maar de Rode Khmer maakte er een gevangenis en martelcentrum van. Het had als codenaam S-21. De galerijen zijn versperd met prikkeldraad om te voorkomen dat wanhopige gevangenen zelfmoord zouden plegen door naar beneden te springen.
Er hangen honderden foto’s van mensen die hier gevangen zijn gehouden en buiten Phnom Penh op het "killing field" Choeung Ek werden vermoord. Toen de Vietnamezen Phnom Penh binnentrokken, troffen ze slechts zeven overlevenden aan in Tuol Sleng.
Een van hen was Van Nath, die na zijn bevrijding schilderijen maakte van de martelmethoden van de Rode Khmer. Die schilderijen hangen in het museum. Er is ook een boekje van de schilder te koop: A Cambodian Prison Portrait. Een recente toevoeging aan het museum zijn foto’s en verklaringen van mensen die in de gevangenis werkten. De manier waarop ze terugkijken op hun werk voor de Rode Khmer is soms schokkend.
Een bezoek aan het genocidemuseum wordt vaak gecombineerd met het bezoeken van Choeung Ek, 16 kilometer buiten Phnom Penh. Naar schatting zijn alleen al op dat "killing field" 17.000 mensen om het leven gebracht. In een herdenkingstoren liggen de schedels van meer dan 8000 slachtoffers opgestapeld.
Sommige mensen vragen zich af of het wel kies is de Rode Khmertijd te exploiteren als toeristische attractie. Maar het is natuurlijk niet anders dan het Anne Frankhuis in Amsterdam of het concentratiekamp Auschwitz in Polen. Ook toeristische attracties, maar vooral bedoeld om van te leren.
[Vervolg: Phnom Penh 3]