Moderne politiek 3
[Vervolg van Politiek 2]
Drie dagen na de intocht begon de totale evacuatie van Phnom Penh. Onder het voorwendsel "dat de Amerikanen de stad zouden bombarderen" werden de inwoners gedwongen naar het platteland te vluchten. In werkelijkheid beschouwde de Rode Khmer de stedelingen als "nieuwe mensen": slecht volk dat heropgevoed moest worden. Mensen van het platteland waren "basisvolk", omdat zij de revolutie al langer steunden.
Het boeddhisme werd verboden en geld en privé-bezit werden afgeschaft. Miljoenen Cambodjanen werden gedwongen op het land te werken met slechts twee keer per dag een maaltijd van waterige rijst. Dit alles naar het voorbeeld van de Culturele Revolutie in China. "Intellectuelen" (o.a. brildragers en mensen die het Frans beheersten) waren verdacht. En dat terwijl vrijwel alle leiders van de Rode Khmer zelf hadden gestudeerd in Parijs.
De macht was in handen van een anonieme organisatie ("Angka"). Het land werd omgedoopt in Democratisch Kampuchea (de Khmer-naam voor Cambodja) en vrijwel alle contacten met de buitenwereld werden verbroken. Volgens de revolutietheorie van de Khmer Rouge zou het land snel in staat zijn zichzelf te bedruipen. In werkelijkheid werd het regime al die jaren geholpen door China met voedsel- en wapentransporten. Prins Norodom Sihanouk keerde terug naar Cambodja, maar omdat hij niet langer nodig was als het gezicht van Democratisch Kampuchea, werd hij onder huisarrest geplaatst in zijn paleis in Phnom Penh. Toen werd duidelijk dat ene Pol Pot (echte naam: Saloth Sar) werkelijk de touwtjes in handen had. Hij werd "Broeder Nummer Een" genoemd.
De verschrikkingen van het Rode Khmer-regime worden realistisch verbeeld in de film The Killing Fields. Het is het waargebeurde verhaal van een Amerikaanse journalist en zijn Cambodjaanse medewerker. Elke zogenaamde tegenstander van de revolutie werd zonder meer gevangen genomen en vermoord. In detentiecentra werden de gruwelijkste martelmethodes toegepast. Een van de weinige overlevenden van de Tuol Sleng gevangenis in Phnom Penh, Van Nath, legde deze methodes vast op schilderijen.
Gevangenen werden vervoerd naar afgelegen gebieden (de killing fields) om te worden vermoord. Dat gebeurde niet met kogels, want die kostten geld. De "vijanden van de revolutie" werden doodgeknuppeld of in diepe grotten gegooid. Moeders moesten toekijken hoe het hoofdje van hun baby tegen een boom werd geslagen en verbrijzeld. Mensen die van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat op het land werkten, kwamen om door honger, uitputting en ziektes. De Rode Khmer was drie jaar, acht maanden en twintig dagen aan de macht (elke Cambodjaan kent deze cijfers uit zijn hoofd). In die tijd zijn naar schatting twee miljoen Cambodjanen omgekomen. Dat zouden er nog veel meer geweest zijn als Vietnam niet had ingegrepen.
[Vervolg: Politiek 4]