Moderne politiek 4
[Vervolg van Politiek 3]
Dat Vietnam ingreep, lijkt vreemd. Immers, dat land was inmiddels ook communistisch. Maar de betrekkingen tussen de Vietnamese en Cambodjaanse communisten waren al vóór de machtsovername van de Rode Khmer sterk verslechterd. Dat had allerlei oorzaken, maar een van de belangrijkste was de diepgewortelde haat van Cambodjanen tegen Vietnamezen. Tenslotte hadden de Vietnamezen in de afgelopen eeuwen steeds meer land van Cambodja in bezit genomen.
Eenheden van de Rode Khmer voerden voortdurend aanvallen uit op Vietnam. Dat leidde in 1977 al eens tot een reactie van het Vietnamese leger. Toen de Rode Khmer enkele Vietnamese dorpen uitmoordde, was de maat vol voor Hanoi. Op 25 december 1978 viel Vietnam Cambodja binnen. Het slecht bewapende en niet erg grote Rode Khmerleger was niet opgewassen tegen de Vietnamese invasiemacht van 100.000 troepen. Twee weken later al was Phnom Penh bevrijd en waren de Rode Khmersoldaten op de vlucht geslagen naar de jungle in het noorden en westen van Cambodja.
Vietnam installeerde een regering in Phnom Penh. De minister van buitenlandse zaken was een jonge Cambodjaan, ene Hun Sen. Hij was in 1977 uit het Rode Khmerleger gedeserteerd en naar Vietnam gevlucht. In Cambodja zelf brak hongersnood uit en honderdduizenden Cambodjanen vluchtten naar opvangkampen in Thailand. Dat land zat met de situatie in zijn maag. De vluchtelingen waren eigenlijk niet welkom, maar groter was de angst voor de Vietnamezen als nieuwe buren. Er was nog maar een smalle bufferzone over: de gevluchte Rode Khmersoldaten die zich langs de grens hadden verschanst. Thailand eiste daarom dat de internationale voedselhulp die voor Cambodja op gang was gekomen óók werd gegeven aan die Rode Khmersoldaten.
Niet alleen Thailand bleef de Rode Khmer steunen. China leverde wapens, via Thailand. De Amerikanen steunden de Rode Khmer financieel, het Britse elitekorps SAS trainde het leger van Pol Pot in het leggen van landmijnen. Westerse landen waren hun smadelijke nederlaag in de Vietnam-oorlog niet vergeten. Ze bestempelden het nieuwe bewind in Phnom Penh als een marionettenregering van het "verderfelijke" Vietnam. Tot 1993 bleef de Rode Khmer welkom bij de VN, als de wettige vertegenwoordiger van Cambodja.
De legering van soldaten in Cambodja kostte Vietnam veel geld. Dat was geen probleem zolang Vietnam economische en financiële hulp kreeg van de Sovjet-Unie. Maar toen Mikhail Gorbatsjov daar aan de macht kwam, werd de geldkraan dichtgedraaid. Vietnam kon zich het avontuur in het buurland niet langer veroorloven. In 1989, tien jaar na de invasie, trokken de laatste Vietnamese troepen zich terug uit Cambodja.
Inmiddels was Hun Sen premier geworden van de regering in Phnom Penh. Die begon onderhandelingen met een coalitie van anti-Vietnam partijen (waaronder de Khmer Rouge), die onder leiding stond van prins Sihanouk. In 1991 leidde dat tot een vredesakkoord. Daarin werd onder meer afgesproken dat er verkiezingen zouden worden gehouden onder supervisie van de VN.
[Vervolg: Politiek 5]