Moderne politiek 5
[Vervolg van Politiek 4]
In 1992 gaat een VN-vredesmacht (UNTAC) naar Cambodja, die ook moet toezien op een ordelijk verloop van de verkiezingen. Het is de tot dan toe duurste VN-operatie; er is maar liefst 2 miljard dollar aan gespendeerd.
Het oordeel achteraf over de effectiviteit van de VN-inzet is verdeeld. Zo kwamen de blauwhelmen nauwelijks toe aan het bewaren van de vrede. De Khmer Rouge breidde doodleuk zijn grondgebied uit en de regering van Hun Sen deed er alles aan om de verkiezingen te saboteren. Zo waren er zeker 100 aanslagen op politieke tegenstanders. De VN deed er niets tegen.
Daarnaast had de aanwezigheid van 22.000 vorstelijk betaalde VN-ers een verwoestend effect op de toch al fragiele Cambodjaanse economie.
De Rode Khmer weigert deel te nemen aan de verkiezingen, maar die vinden toch plaats in juli 1993. De royalistische Funcinpec-partij komt als winnaar uit de bus. Die partij wordt geleid door prins Norodom Ranarridh, een zoon van Sihanouk.
Hun Sen weigert de uitslag te accepteren en dreigt met afscheiding van Oost-Cambodja. Sihanouk, die inmiddels weer op de troon zit, is bang voor een opleving van de burgeroorlog en komt met een compromis: zowel Ranarridh als Hun Sen worden premier.
De partij van Hun Sen, de Cambodia People’s Party (CPP) werkt officieel samen met Funcinpec, maar in feite heeft ze de totale macht in Cambodja.
Intussen deserteren steeds meer soldaten uit het Rode Khmerleger. Ze zijn de barre omstandigheden in de jungle beu. Zowel de CPP als Funcinpec beginnen onderhandelingen met topleiders van de Rode Khmer. In ruil voor de belofte dat ze niet worden vervolgd, moeten ze hun wapens neerleggen. De eerste grote vis is Ieng Sary, "Broeder Nummer Drie".
[Vervolg: Politiek 6]