Volk en cultuur 2
[Vervolg van Volk en cultuur 1]
Het Chinees is in de gesproken vorm geen eenheidstaal. In het noorden wordt Mandarijn gesproken. Dat is de officiële taal van China, maar in het zuiden spreekt men Kantonees, Wu, Hakka en vele dialecten.
De talen wijken zo ver van elkaar af dat mensen uit verschillende delen van China elkaar maar moeilijk of helemaal niet kunnen verstaan. De Chinese karakters zijn hetzelfde, maar de uitspraak verschilt enorm. Daardoor kunnen Chinezen elkaar wel begrijpen als ze opschrijven wat ze willen zeggen.

Het oorspronkelijke Chinese schrift telt maar liefst 50.000 karakters. In de jaren '50 werd een vereenvoudigd Chinees ingevoerd, dat nog "maar" 12.000 karakters had. De gemiddelde Chinees kent er 4000, voor een universitaire opleiding is de kennis van minimaal 6000 karakters nodig.
De Chinese beschaving is al heel oud en heeft de wereld verrijkt met diverse uitvindingen. Al in de 3de eeuw v. Chr. gebruikten Chinezen een kompas. Ook al voor het begin van onze jaartelling maakten de Chinezen papier. In de 7de eeuw vonden ze een methode uit om op dat papier afdrukken te maken. Ook het maken van zijde uit de cocons van rupsen, de paraplu en de vlieger zijn Chinese vindingen.
Hoewel de communistische machthebbers er veel aan hebben gedaan om het confucianisme uit te bannen, zijn de denkbeelden van de wijsgeer Confucius (Kung Fu Tse) nog springlevend.
Confucius leefde van 551 tot 497 v. Chr. Hij onderwees dat de rol van het individu altijd ondergeschikt is aan een groter geheel. De samenleving kan alleen bloeien als de juiste verhoudingen worden gehandhaafd, zoals tussen vorst en onderdanen, vader en zoon, man en vrouw, oudere en jongere. Daarbij moet de "hogere" wel oprecht en rechtvaardig zijn ten opzichte van de "lagere". Ten tijde van het Chinese Keizerrijk was bestudering van de leer van Confucius verplichte kost.
Theecultuur
Thee is de nationale drank van China. Het land heeft een ware theecultuur voortgebracht: er zijn in China vele soorten, ondersoorten en rassen thee.

Die soort wordt (net als bij wijn) bepaald door de plant zelf, maar ook door de geografische ligging, de bodemgesteldheid en het klimaat. De ceremonie die hoort bij het theedrinken, verschilt van soort tot soort.
Frits Mulder, Taal en tekst.
