Economie en toerisme

Met de revolutie van 1952 kreeg de staat een allesoverheersende rol in de Egyptische economie. Vanaf de jaren negentig is daar geleidelijk verandering in gekomen.

Sommige staatsbedrijven werden geprivatiseerd en buitenlands kapitaal werd verwelkomd. De economie vertoonde in 2005 een groei van ruim 5%. Een andere indicator voor toenemend vertrouwen in Egypte is de aandelenbeurs van Caïro: die steeg in 2005 met meer dan 100%!

Landbouw

Landbouw is nog steeds een belangrijke sector van de Egyptische economie. Dankzij de Aswan-dam is het landbouwareaal sterk uitgebreid. Aan de andere kant gaat er ook weer landbouwgrond verloren door stedenbouw en verzilting. Egypte is een belangrijke producent van katoen, granen (o.a. rijst), groente en fruit. Vaak zijn sperziebonen in Nederlandse supermarkten afkomstig uit Egypte.

Aanvankelijk leek Egypte nauwelijks te beschikken over het "zwarte goud" (d.w.z., olie) dat wel werd gevonden in buurlanden. Dat bleek mee te vallen. In de Sinaï-woestijn werd olie ontdekt en er worden steeds nieuwe voorraden aardolie en aardgas gevonden. Sinds 1968 is Egypte een olie-exporteur.

Toerisme

Het toerisme naar Egypte groeit gestaag en blijkt vrij snel te herstellen van tegenslagen. Zo heeft de toeristenindustrie te lijden gehad van de Eerste Golfoorlog (1991), aanslagen van moslim-fundamentalisten (1997) en de aanslagen van 11 september 2001.

Toerisme: beeldjes in een Egyptische tempel

Vrij snel na deze gebeurtenissen kwam de toeristenstroom weer op gang. Egypte ontvangt nu zo’n 7 miljoen buitenlandse bezoekers per jaar. Ze komen voornamelijk voor de overblijfselen van het oude Egypte, de tempels, de piramides en de koningsgraven.

Egypte trekt ook steeds meer zonaanbidders en duikers, waarbij de Rode Zee een centrale rol speelt. Hurghada is een populaire badplaats en een vermaard duikcentrum aan de Golf van Suez; en aan de overkant – in de Sinaï – ligt Sharm-el-Sheikh.

Frits Mulder, Taal en tekst.