Luxor en het Dal der Koningen
Luxor ligt ongeveer op de plaats van Thebe. Die stad kwam rond 2000 v. Chr. sterk op als het nieuwe centrum van het Egyptische Rijk. In Luxor en omgeving is het grootste aantal oudheden van Egypte geconcentreerd.Allereerst heeft de stad zelf een tempel gewijd aan Amon, de god van Thebe. De ingang wordt bewaakt door twee 15 meter hoge beelden van farao Ramses II. Hij heeft een dubbele kroon op zijn hoofd, wat symbool is voor de verenigde koninkrijken van Opper- en Neder-Egypte.
In het noordelijker gelegen Karnak staat ook een Amon-tempel. In feite gaat het om een groot complex van verschillende heiligdommen, dat over een lange periode uitgebreid en verfraaid is.
Iedere dynastie heeft zijn bijdrage geleverd, waarbij soms ook werd vernietigd wat voorgangers hadden gebouwd.
De tempel is vooral beroemd om zijn grote zaal met niet minder dan 134 reusachtige zuilen. Ze zijn gekroond met kapitelen in de vorm van open of gesloten papyrusbundels.
Ten westen van Luxor –aan de overkant van de Nijl– ligt de Vallei der Koningen. De heersers van Thebe lieten zich niet langer begraven in piramides, maar in een droog, heuvelachtig gebied.
Vrijwel alle ontdekte graven waren eeuwen eerder al leeggeroofd, maar de prachtige wandschilderingen zijn bewaard gebleven. Vooral de graven van Sethi I, Ramses IV en Amenhotep II zijn de moeite waard.
Alleen het graf van Toetanchamon bleek slechts gedeeltelijk geroofd. Er waren genoeg kunstschatten over om een groot deel van de eerste verdieping van het Egyptisch Museum in Caïro mee te vullen. Dit graf geldt nota bene als "eenvoudig"…
De tempel is gedeeltelijk uitgehouwen in een steile rotswand. Bas-reliëfs geven geboorte, opvoeding en troonsbestijging van Hatsjepsoet weer.
In 1997 was de tempel negatief in het nieuws: 58 toeristen werden gedood bij een terroristische aanslag.
Frits Mulder, Taal en tekst.