Moderne politiek 2
[Vervolg van Politiek 1]Vier jaar later bracht de Egyptische president Sadat een historisch bezoek aan Israël. Hij sprak bij die gelegenheid zelfs het Israëlische parlement toe. Op 27 maart 1979 ondertekenden Israël en Egypte een vredesverdrag. Egypte kreeg de Sinaï terug en de joodse kolonisten die zich daar hadden gevestigd moesten terug naar Israël.
De voortdurende Palestijnse aanvallen vanuit Libanon waren Israël een doorn in het oog. Om daaraan definitief een eind te maken trok het Israëlische leger in 1982 Libanon binnen en omsingelde de hoofdstad Beiroet.
Daarbij brak internationaal een storm van protest los toen Libanese christenen onder het oog van de Israëli’s 800 Palestijnse vluchtelingen afslachtten. Uiteindelijk voldeden de Palestijnen aan de Israëlische eis de wapens neer te leggen en te vertrekken.
Twintig jaar na de bezetting door Israël sloeg op de Westelijke Jordaanoever de vlam in de pan. In december 1987 kwamen de Palestijnen massaal in opstand. Deze zogeheten intifada was zeer goed georganiseerd en het Israëlische leger kon de onlusten nauwelijks in de hand houden.
Israël trad hard op: dorpen werden geïsoleerd door het verbreken van telefoonverbindingen en het afsnijden van elektriciteit. Huizen werden platgewalst en honderden mensen werden gearresteerd. Het bezorgde Israël een slechte naam. Tv-beelden van stenengooiende Palestijnse jongeren tegenover een tot de tanden bewapend Israëlisch leger gingen de wereld over.
Toen Yitschak Rabin in 1992 premier werd van Israël, verbeterden de relaties met de Palestijnen. Hij voerde overleg met de PLO, wat al een jaar na Rabin’s aantreden leidde tot een akkoord.
In 1995 werd overeenstemming bereikt over een geleidelijke terugtrekking van Israël uit de Westelijke Jordaanoever en Gaza.
Deze zogeheten Oslo-Akkoorden raakten in het slop nadat Rabin in 1995 was vermoord en de rechtse Netanyahu premier werd. Hij bouwde nieuwe joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Toch werd er onder grote druk van de VS opnieuw een akkoord gesloten over gedeeltelijke terugtrekking.
Onder Barak van de Arbeiderspartij werd daadwerkelijk begonnen met de terugtrekking uit de Westelijke Jordaanoever en kwamen kleine, zeer versnipperde gebiedjes onder Palestijns bestuur.
Intussen bleven radicale Palestijnen –voornamelijk aanhangers van de Hamas-beweging– zelfmoordaanslagen uitvoeren in Israël. Geregeld sloot Israël de grens en er werd een muur gebouwd om te verhinderen dat Palestijnen Israël konden binnenkomen.
Barak’s opvolger Sharon voer aanvankelijk dan ook een harde koers tegen de Palestijnen, maar geleidelijk kwam daar verandering in. Zo heeft Sharon bevolen dat Israël zich helemaal terugtrok uit de Gazastrook en dat alle joodse nederzettingen daar werden ontruimd. Die operatie werd op 22 augustus 2005 voltooid.
In januari 2006 verdween Sharon plotsklaps uit de politiek; hij werd getroffen door een ernstige hersenbloeding.
Frits Mulder, Taal en tekst.