Volk en cultuur 1

Het joodse volk is verspreid over de wereld. Deze zogeheten diaspora begon met het wegvoeren van de joden door de Babyloniërs in de 6de eeuw v. Chr., gevolgd door de verwoesting van Jeruzalem in de 1ste eeuw n. Chr.

De joodse gemeenschappen bleven zich wel sterk bewust van hun eigen identiteit, en hun verlangen terug te keren naar het "beloofde land" is altijd overeind gebleven.

Al in de 15de en 16de eeuw keren joden terug naar Palestina, vooral uit Spanje en Portugal waar ze om hun geloof worden vervolgd. De immigratie komt goed op gang als in Oost-Europa en Rusland jacht wordt gemaakt op de joden (de zogeheten pogroms).

Na de jodenvervolgingen tijdens de Tweede Wereldoorlog krijgen de joden hun eigen staat, maar niet zonder slag of stoot (zie Geschiedenis).

Nu wonen er in de hele wereld zo’n 15 miljoen joden, van wie eenderde in Israël en nog eens eenderde in de Verenigde Staten. Naast de joden, die ruim 77% van de bevolking uitmaken, wonen er in Israël Arabieren (17,5%) en Druzen (2%).

Het grootste deel van de bevolking woont in een klein centraal gebied. Het uiterste noorden en het zuiden zijn vrijwel leeg. Daardoor is Israël een van de meest verstedelijkte landen ter wereld.

Joodse gelovige bij de Klaagmuur in Jeruzalem

De basis van het jodendom is de talmoed, een verzameling geloofsregels. Orthodoxe joden houden streng vast aan de geboden en verboden in de talmoed, maar liberale joden vinden de vele regels belemmerend in deze moderne tijd.

[Vervolg: Volk en cultuur 2]