Politiek 1
Vanaf het begin van de Tweede Wereldoorlog kent Thailand roerige tijden. Allereerst sympathiseert de regering van maarschalk Phibun (zie Geschiedenis) met Japan. Als dank krijgt Thailand delen van Laos, Cambodja en Maleisië terug, die het eerder had moeten afstaan aan Frankrijk en Groot-Brittannië. Met steun van de Verenigde Staten groeit het ondergrondse verzet tegen de Japanse invloed en in 1944 wordt Phibun gedwongen zijn ontslag in te dienen.Het naoorlogse Thailand is chaotisch: er is aan van alles gebrek, de inflatie neemt enorm toe en de corruptie tiert welig. In 1947 grijpt Phibun weer de macht via een staatsgreep. Hij ontpopt zich als een felle anti-communist. Dankzij uitgebreide steun van onder meer de VS vestigt hij een militaire dictatuur. Er zullen nog diverse militaire staatsgrepen volgen voor er (in 1973) weer een burgerregering komt.
In 1959 breekt de Vietnam-oorlog uit, waarbij Zuid-Vietnam, gesteund door de VS, ten strijde trekt tegen communistisch Noord-Vietnam. De Amerikanen maken dankbaar gebruik van hun goede betrekkingen met Thailand en vestigen diverse militaire bases in het land. Thaise militairen vechten zelfs zij aan zij met de Amerikanen in Zuid-Vietnam.
Economisch vaart Thailand er wel bij: de Amerikanen leggen nieuwe wegen en spoorlijnen aan en verbeteren de telecommunicatie. De Amerikaanse militairen moeten natuurlijk ook vermaakt worden, waardoor het kustdorpje Pattaya uitgroeit tot een centrum van seks, drugs en rock ’n' roll.
Verzet tegen de militairen
Intussen groeit het verzet tegen de militaire regering. Op 14 oktober 1973 wordt een studentendemonstratie op de Thammasat Universiteit in Bangkok bloedig onderdrukt.De dood van naar schatting 400 studenten wekt de woede van koning Bhumipol. Generaal Thanom vlucht naar het buitenland en er komt een voorlopige burgerregering. Het land blijft politiek sterk verdeeld, onder meer gevoed door de communistische overwinningen in Vietnam, Laos en Cambodja.
In 1976 komt Thanom terug uit ballingschap. Dat leidt bij de Thammasat Universiteit tot hevige confrontaties tussen linkse studenten en Thanom’s rechtse aanhangers. In oktober is er opnieuw een militaire staatsgreep. Een demonstratie van studenten wordt weer bloedig neergeslagen.
In deze jaren wisselt het premierschap nogal eens. Na verkiezingen in 1979 wordt Prem Tinsulanonda minister-president. Hij houdt het maar liefst negen jaar uit en slaagt erin Thailand in rustiger vaarwater te loodsen (tijdens zijn premierschap slechts één poging tot staatsgreep!). Wel is hij afhankelijk van de militairen.
[Vervolg: Politiek 2]