Volk en cultuur 1
De bevolking van Thailand bestaat voor 80% uit etnische Thai en zo’n 15% Chinezen, van wie de meesten de Thaise nationaliteit hebben. In het uiterste zuiden wonen moslims (ongeveer 4% van de bevolking), die zich meer verbonden voelen met het (islamitische) Maleisië dan met Thailand. Bijna een kwart van de bevolking woont in stedelijk gebied. Bangkok, inclusief voorsteden, telt 10 miljoen inwoners.Thailand is een boeddhistische natie en het hele leven is daarvan doortrokken. Dat is te zien aan de talloze tempels en kloostergemeenschappen, van klein tot groot, van arm tot zeer rijk. Iedere boeddhistische jongen behoort zich enige tijd terug te trekken in een klooster om een leven als bedelmonnik te ervaren. Dat gebeurt nog wel, maar niet meer algemeen, of slechts voor korte tijd, bijvoorbeeld een week. Vooral arme gezinnen sturen hun zonen voor langere tijd naar het klooster, omdat ze daar gratis een opleiding krijgen.
Bij een begroeting worden traditioneel geen handen geschud, maar drukt men de handen voor de borst tegen elkaar en maakt daarbij een lichte hoofdbuiging. Althans, als het een persoon van gelijk of hoger "niveau" betreft. Hoe hoger het aanzien van de ander, hoe hoger de handen. Voor de koning gaat het gebaar het hoogst, ter hoogte van het voorhoofd. Overigens komt het westerse gebruik van handen schudden wel meer in zwang, vooral tussen mannen.
Het hoofd is heilig. Hoe goed bedoeld ook, raak nooit het hoofd van een boeddhist aan, zelfs geen aai over de bol bij een kind. Dat is een grove belediging. De voeten zijn "onrein". Ga in een tempel dus nooit met de voeten richting Boeddha zitten!
Na hun overlijden worden boeddhisten gecremeerd in het crematorium van een tempel. Overigens zul je zelden mensen zien huilen bij een crematie. Dat is ongepast, want het zou de geest van de overledene kunnen verstoren.
[Vervolg: Volk en cultuur 2]