Moderne politiek 2
[Vervolg van Politiek 1]
Intussen ging de gezondheidstoestand van Bourguiba steeds verder achteruit. In 1987 verklaarde de net aangestelde premier Zine el Abidine ben Ali de president te ziek voor de uitoefening van zijn ambt. Ben Ali nam het roer over, Bourguiba bleef onder huisarrest tot zijn dood in 2000.
Ben Ali veranderde opnieuw de naam van de heersende partij in Tunesië: van Destouriaanse Socialistische Partij in Rassemblement Constitutionnel Démocratique.
Hij zette het moderniseringsbeleid onverminderd voort, tot woede van een groeiende fundamentalistische beweging. De islamitische En-Nahda ("wedergeboorte") partij werd verboden.
Het wordt voor de regering in Tunis steeds moeilijker de radicale moslims in toom te houden. Zo werd in 2002 een aanslag gepleegd op het toeristeneiland Djerba waarbij 19 doden vielen. Veel toeristen schrapten hun geplande reis naar Tunesië.
Eind 2006 en begin 2007 waren er in en rond Tunis schietpartijen tussen het leger en radicale moslims. Volgens mensenrechtenorganisaties zitten honderden mensen vast op verdenking van sympathie met de fundamentalisten.
De pers wordt streng gecontroleerd, net als het internet. Wel is er in het parlement enige ruimte voor oppositie. Aan verkiezingen kunnen meerdere partijen deelnemen, maar de Rassemblement Constitutionel Démocratique haalt nog altijd de overgrote meerderheid van de stemmen. Bij de presidentsverkiezingen van oktober 2004 stemde 94,4% van de kiezers op Ben Ali.
Frits Mulder, Taal en tekst.