Volk en cultuur 1
Tunesië heeft ruim 10 miljoen inwoners. De bevolking is zeer ongelijk verdeeld over het land. De meeste mensen wonen in het noorden in en rond de hoofdstad Tunis, en in de oostelijke kuststrook.
De steppen in Midden-Tunesië zijn dunbevolkt, op enkele oases na en in het zuiden woont vrijwel niemand. Het overgrote deel van de bevolking - 98% - is Arabier, de oorspronkelijke Berbers maken nog maar 1% uit van de bevolking en zij leven voornamelijk in de berggebieden.
Bijna alle Tunesiërs zijn moslim en voor een buitenstaander is er op het eerste gezicht weinig verschil met andere Arabische landen in Noord-Afrika. Toch is Tunesië in één opzicht volstrekt anders dan zijn Arabische buren: sinds de onafhankelijkheid zijn man en vrouw voor de wet gelijk.
Het hebben van meerdere vrouwen is verboden evenals het trouwen met een meisje jonger dan 18 jaar. Toch zijn de klassieke rolpatronen niet verdwenen: Tunesische mannen brengen veel tijd door in het koffiehuis, lurkend aan een waterpijp, terwijl de vrouwen thuis voor de kinderen zorgen.
Tunesië is een gematigd islamitisch land, met een zogeheten seculiere overheid. Dat betekent dat de overheid en het geloof gescheiden zijn. Meisjes en vrouwen mogen in het openbaar geen hoofddoekjes of sluiers dragen. De Tunesische regering ziet die als uitingen van islamitisch fundamentalisme.
Het is de vraag of dit beleid de radicale islam zal beteugelen. Het lijkt er meer op dat steeds meer jongeren radicaliseren, onder meer omdat er voor deze (goed opgeleide) groep nauwelijks werk is.
[Vervolg: Volk en cultuur 2]