Geografie
Turkije is een bergachtig land. Het maakt deel uit van de bergketen die loopt van de Balkan tot Iran. Het is dan ook een hooggelegen land: de gemiddelde hoogte is ruim duizend meter.Geologisch gesproken gaat het om relatief jonge bergen. De aardkorst is er zeer actief, hetgeen blijkt uit de vaak optredende aardbevingen, waarvan sommige zeer veel schade kunnen aanrichten (bijvoorbeeld op 17-08-1999 bij Izmit in Noordwest-Turkije: ruim 10.000 doden).
Turkije is een bijzonder land, omdat het in twee werelddelen ligt. Het grootste deel (Anatolië) ligt in Azië, een klein deel (Thracië) in Europa. Het land vormt daardoor de brug tussen Oost en West.
Op de kaart zijn enkele belangrijke vakantiebestemmingen met rood aangegeven.
Het Aziatische en Europese deel van het land zijn gescheiden door de Bosporus, de Zee van Marmara en de Dardanellen, die samen de verbinding vormen tussen de Zwarte Zee en de Egeïsche Zee.
In het uiterste oosten van Turkije ligt de hoogste berg van het land, de met sneeuw bedekte Ararat (5137 meter). Volgens de bijbel is de Ark van Noach op deze berg gestrand.
Turkije heeft relatief weinig rivieren; deze zijn door het grote verval vrijwel onbevaarbaar.
Op een deel van de centrale hoogvlakte van Anatolië stroomt het water niet weg naar zee, maar naar het laagste punt, waar het zich vermengt met bodemzout.
Hierdoor ontstaan uitgestrekte maar ondiepe zoutmeren, zoals Tuz Gölü (= zoutmeer) in centraal-Turkije.
Frits Mulder, Taal en tekst.