Geschiedenis tot de 20e eeuw

Door zijn strategische ligging heeft het gebied dat nu Turkije is veel verschillende overheersers gekend.

Rond 2000 v. Chr. werd het gebied bezet door de Hettieten, een volk uit Centraal-Azië dat een Indo-Europese taal sprak.

In de 13e eeuw v. Chr. stichtten de Oerartiërs een land in het oosten, genaamd Bianili. Dit land had veel macht en invloed in de 9e en 8e eeuw v. Chr.

Daarna was het de beurt aan de Perzen (6e eeuw v. Chr.), gevolgd door de Grieken (4e eeuw v. Chr.) en de Romeinen (1e eeuw v. Chr.).

Byzantijnse Rijk

Toen de Romeinse keizer Constantijn zijn hoofdstad verplaatste van Rome naar de veroverde Griekse kolonie Byzantium, begon de bloeitijd van het Byzantijnse Rijk. Dat Rijk zou duizend jaar stand houden. Het centrum was Constantinopel, het huidige Istanbul.

De Aya Sofya of Haghia Sophia te Istanbul

In de 11e eeuw veroverden nomadische Turken grote delen van Anatolië. Twee eeuwen later stichtte Osman I de Ottomaanse (ook wel Osmaanse) dynastie.

Ottomaanse Rijk

Zijn veldtochten tegen het Byzantijnse Rijk waren religieus getint: islam tegen het christendom, maar het ging ook om uitbreiding van invloed en macht.

Op het hoogtepunt, eind 16e eeuw, strekte het Ottomaanse Rijk zich uit tot de Balkan, grote delen van Noord-Afrika en vrijwel het hele Midden-Oosten.

Aftakeling

Daarna begon de aftakeling van het Ottomaanse Rijk, zowel politiek, administratief als financieel.

De Europeanen zagen de Ottomanen als bedreiging voor het voortbestaan van het christendom. Daarom werden er diverse kruistochten tegen georganiseerd.

Onder meer Oostenrijk, Italië, Griekenland, Rusland en Perzië vielen de Turken aan, waardoor grote gebieden voor de Turken verloren gingen. Aan het einde van de 19e eeuw waren de Turken zozeer verzwakt dat het Ottomaanse Rijk een bijnaam kreeg: de zieke man van Europa.

[Vervolg: Geschiedenis vanaf de 20e eeuw]