Geschiedenis vanaf de 20e eeuw

[Vervolg van Geschiedenis tot de 20e eeuw]

In de Eerste Wereldoorlog kozen de Turken de kant van de Duitsers. Aanvankelijk boekten ze successen, maar de geallieerden rukten vanuit het oosten op.

Na deze oorlog werd Turkije het huidige grondgebied toegewezen, met uitzondering van de westelijke kuststrook die aan Griekenland werd toegekend. Dat zinde de nationalistische Turken niet.

Onder leiding van Kemal Atatürk (echte naam: Mustafa Kemal) werden de Grieken begin jaren twintig letterlijk de zee in gedreven. Daarbij werd de oude stad Smyrna (tegenwoordig: Izmir) door brand verwoest.

De geallieerden legden zich bij de feiten neer en op de Conferentie van Lausanne (1923) werden de grenzen van het huidige Turkije vastgesteld. Het land werd een republiek, met Atatürk als eerste president. Hij is de grondlegger van het moderne Turkije (zie Politiek).

Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef Turkije lange tijd neutraal. Pas in 1944 sloot het land zich aan bij de geallieerden en in februari 1945 verklaarde het de oorlog aan Duitsland.

Na de oorlog richtte Turkije zich steeds meer op het Westen. Het land ontving Amerikaanse Marshall-hulp en sloot zich in 1952 aan bij de NAVO.

De kwestie Cyprus

De verhoudingen met Griekenland (ook NAVO-lid) bleven uiterst gespannen, met name vanwege de kwestie Cyprus. Dit eiland in de Middellandse Zee was een Britse kroonkolonie en is sinds 1960 een onafhankelijk republiek, waar zowel Grieken als Turken wonen

In 1974 bereikten de spanningen een hoogtepunt: het Griekse kolonelsregime pleegde een staatsgreep op Cyprus met de kennelijke bedoeling het eiland bij Griekenland in te lijven. Als reactie bezetten de Turken het noordelijke deel van Cyprus.

In april 2004 mislukte een poging om Cyprus te herenigen. Er werd een referendum gehouden, met als directe aanleiding de toetreding van Cyprus tot de Europese Unie op 1 mei 2004.

De Grieks-Cyprioten stemden tegen hereniging, de Turks-Cyprioten vóór. Feitelijk is een deel van de Europese Unie dus bezet gebied.

Frits Mulder, Taal en tekst.